Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
godlonowe headerlog  ZSTiO5 iso n

pozyczki

Budynek, który obecnie użytkuje ZSTiO pierwotnie wznoszony był z przeznaczeniem dla wyższej szkoły realnej. W dniu 28 grudnia 1895 r. rada miasta Jarosławia zobowiązała się przekazać bezpłatnie odpowiedni plac pod budowę szkoły oraz opłacać roczny ryczałt w wysokości 300 koron za opał i światło.

Na posiedzeniu Magistratu w dniu 17 maja 1898 r. zapadła decyzja o zakupie gruntu pod budowę szkoły realnej od Ludwika Dietziusa, przy ulicy Świętego Ducha.

W dniu 29 sierpnia 1898 r. z ministerstwa oświaty wpłynęło do władz miasta Jarosławia oficjalne zawiadomienie
o zgodzie na otwarcie nowej szkoły realnej w Jarosławiu. Ministerstwo Wyznań i Oświaty dn. 13 października 1901 r. wyraziło zgodę na budowę rządowego gmachu szkoły realnej w Jarosławiu. Koszt budowy wstępnie oszacowano na 270.000 koron. Reskryptem Rady Szkolnej Krajowej z dnia 11 sierpnia 1901 roku został powołany komitet budowy w składzie:

  • Szczurowski August – c.k. radca Namiestnictwa, przewodniczący,
  • Hawryszkiewicz Sylwester – c.k. nadradca budownictwa,
  • Pannenka Eustachy – c.k. inżynier, jako doradca,
  • Morawiecki Michał – c.k. inżynier, jako techniczno-artystyczny kierownik budowy i protokolant,
  • Ralski Jan – dyrektor szkoły realnej,
  • Marynowski Mieczysław – starszy lekarz powiatowy.

zdj01

Powyższy akt erekcyjny podała Rada Szkolna Krajowa we Lwowie na podstawie reskryptu ministerstwa oświaty z dnia 8 września 1898 r. Przy otwarciu budynku szkoły w 1903 r. brali udział przedstawiciele gminy w osobach: dr Adolf Dietzius – burmistrz, Ignacy Rychlik – poseł, Piotr Kopystyński – inżynier budowlany, i Jan Angermann – aptekarz. W budynku umieszczono II gimnazjum. W czasie II wojny światowej gmach został doszczętnie zniszczony.

     W 1945 r. dyrektorem Państwowych Szkół Budownictwa został inż. arch. Józef Barański, który rozpoczął odbudowę obiektów szkolnych. W ramach zajęć praktycznych stworzył szkolny oddział robót budowlanych. Uczniowie zdobywający kwalifikacje czeladnicze i mistrzowskie pracowali bezpłatnie otrzymując w zamian internat, wyżywienie oraz premie
z funduszów wypracowanych przez szkolny oddział robót budowlanych. W 1948 r. Józef Barański wystąpił z wnioskiem do Ministerstwa Oświaty o włączenie do Państwowego Planu Inwestycyjnego odbudowy budynku szkolnego przy ul. Świętego Ducha, zniszczonego przez wycofujących się Niemców w 1944r. Budynek oddano do użytku 1 września 1951 r. Służy on szkole do dnia dzisiejszego.

opracowanie
Danuta Krasicka

    bip2