Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
godlonowe headerlog  ZSTiO5 iso n

pozyczki

Od I Dokształcającej Szkoły Zawodowej im. Józefa Poniatowskiego

do Zasadniczej Szkoły Zawodowej (1926 – 1951)

W grudniu 1925 r. Kuratorium Lwowskie wystąpiło do ówczesnego dyrektora Dokształcającej Szkoły Zawodowej inż. Franciszka Hornunga z propozycją podziału szkoły na dwa odrębne zakłady. Pokrewne sobie zawody budowlane, ślusarskie i inne pozostać miały przy Szkole Budowlanej, natomiast działy odzieżowe, spożywcze i inne do nich zbliżone miałyby zostać przeniesione do budynku którejś ze szkół powszechnych. Rok później propozycję Kuratorium zrealizowano. W 1926 r. wyodrębnienie działów budowlanych, metalowych i ślusarskich stało się faktem. W ten sposób powstała
I Dokształcająca Szkoła Zawodowa im. Józefa Poniatowskiego.

W 1937 r. podjęto decyzję o przeniesieniu szkoły dokształcającej z „Budowlanki”. Decyzja spowodowana była dwoma czynnikami. Po pierwsze rozporządzeniem Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, które nakazywało zmianę trybu nauczania z wieczorowego na dzienny, oraz otwarcie za zgodą Kuratorium 3–letniego liceum budowlanego. Powołanie nowego typu szkoły w Budowlance wymusiło wręcz konieczność znalezienia nowego miejsca dla szkoły dokształcającej. Publiczną Szkołę Dokształcającą Zawodową nr 1 ulokowano przy ulicy Poniatowskiego 33, w budynku będącym własnością Zarządu Miasta.

Wybuch drugiej wojny światowej zakłócił pracę szkoły w pierwszym roku wojny. Prawdopodobnie w latach 1939–1940 placówka była zamknięta. Nie zachowały się bowiem żadne dane z tego roku szkolnego. Dzienniki lekcyjne, które przetrwały do dnia dzisiejszego są z następnego roku i kolejnych lat nauki. Ponadto zaczynają się od klasy drugiej. Oznacza to, że prawdopodobnie nie podjęto nauki w 1939 r. w ogóle. Stąd osoby, które rozpoczęły klasę pierwszą w 1938 r., kontynuowały ją po rocznej przerwie i zgodzie okupantów na otwarcie szkoły i możliwość zdobycia zawodu. Dokumentacja szkolna potwierdza tę tezę. Do 1942 r. naukę zdobywali słuchacze klas drugich i trzecich, zaś pełne „otwarcie” szkoły miało miejsce w roku szkolnym 1942/1943. Wtedy to nastąpiło przyjęcie uczniów do klas pierwszych w oddziałach metalowym, kupieckim i żeńskim. Okupant, wyrażając zgodę na otwarcie szkoły, wprowadził własną nazwę placówki – Powiatowa Publiczna Szkoła Zawodowa dla Uczniów Rzemieślniczych i Kupieckich. Oddział Szkoła Przemysłowa w Jarosławiu z polskim językiem nauczania (Öffentliche Gewerbliche und Kaufmannische Kreisberufsschule in Jaroslau. Abteilung Gewerbliche Berufsschule. Nebenstelle mit polnischer Unterrichtssprache). W tym samym 1942 roku włączono do Powiatowej Publicznej Szkoły Zawodowej Szkołę Zawodową Gospodarczo-Krawiecką. Szkołę tę w 1940 r. otworzyła Maria Micińska. Mieściła się ona przy ulicy Ogrodowej 1.

Po połączeniu dwóch szkół zawodowych okazało się, że w małym budynku przy ulicy Poniatowskiego nie mogły zmieścić się wszystkie jej oddziały. Dlatego nauka odbywała się w różnych miejscach Jarosławia. Przykładowo, pierwsza klasa ślusarzy w 1942 r. uczyła się w „Budowlance”, w następnym roku (jako klasa druga) u ojców Reformatów, zaś naukę kończyli w budynku przy ulicy Kilińskiego.

Powiatowa Publiczna Szkoła Zawodowa dla Uczniów Rzemieślniczych i Kupieckich w roku szkolnym 1945/46 funkcjonowała jako Publiczna Szkoła Dokształcająca Zawodowa pod dyrekcją Jana Świątkowskiego. W takiej postaci istniała stosunkowo krótko. Zabiegi o przekształcenie jej w Publiczną Średnią Szkołę Zawodową rozpoczęły się już we wrześniu 1946 r., a zakończyły sukcesem w przyszłym roku szkolnym.
W myśl reformy oświatowej z 1948 r. w miejsce gimnazjum powstały szkoły zasadnicze, dlatego kierownictwo placówki musiało podporządkować się wytycznym ministerstwa i zmienić organizację szkoły. Od nowego roku szkolnego 1952 została ona przekształcona w 2–letnią Zasadniczą Szkołę Zawodową Centralnego Urzędu Szkolenia Zawodowego.

    bip2