Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
godlonowe headerlog  ZSTiO5 iso n

pozyczki

W Jarosławiu na początku XX wieku działały cztery korporacje koncentrujące w swym ręku całość działalności przemysłowej. Korporacje zatrudniały od kilku do kilkunastu uczniów. Wielość zawodów oferowanych w procesie kształcenia powodowała, że w każdej korporacji był mistrz, z którym uczniowie szkoły współpracowali.

W latach wojny i zaraz po wojnie praktyczną naukę zawodu zdobywano m.in. w dużych warsztatach u Juliana Szumlakowskiego (ul Przemyska), Antoniego Dymnickiego (fabryka wyrobów żelaznych, ul Głowackiego), Władysława Wysockiego (warsztaty mechaniczno – ślusarskie, Lubelska 8) oraz w małych warsztatach Ludwika Pudłowskiego (warsztat ślusarski, Brama Pełkińska 2).

Pod koniec lat 40 – tych ważnym warunkiem przyjęcia do szkoły było posiadanie zatrudnienia. Dlatego w tymże 1949 r. dyrektor Jan Świątkowski wydzierżawił dla celów szkoleniowych warsztaty ślusarskie Juliana Szumlakowskiego przy ul. Przemysłowej 12, ale nie wystarczyły one dla wszystkich. W tych zakładach praktykowali głównie uczniowie z obróbki mechanicznej, tam również była kuźnia.

Sytuacja nieco poprawiła się w 1959 r. gdy oddano do użytku nowy budynek warsztatowy, zaś ustabilizowała się w roku szkolnym 1967/68, kiedy to zakończono budowę nowego pawilonu warsztatowego.
Aktualnie od 1.IX. 2000r. warsztaty przeszły pod zarząd Centrum Kształcenia Praktycznego.

    bip2